Kendi kendime kararlaþtýrdým: Düþmek bir yana, asla týkanmayacaðým, daralmayacaðým, yük olmayacaðým, baþaracaðým. Belki istenen ölçülerde olmadý, ama sözünde durdum, kararýmý içimde saklamadým. Bunlar yeterli geldi. Bunu dýþýnda yardým etmesi gereken kimi sorumlu kiþilerin bütünüyle kurnazlýk ve kompleks içinde olduklarýný gördüm. Yardým edecek durumda olmadýklarý gibi, sorumluluklarý altýndaki kiþilere yetki silahýyla kendi dayatmalarýný kabul ettirmeye, kendilerine benzeþtirmeye çalýþtýklarýna hep tanýk oldum. Bundan ne umutsuzluða kapýldým, ne de gerekçe gösterip kendimi koyuvermedim. Sözüm vardý benim, baþaracaðým diye. Bu sahaya gelirken hiçbir yeteneðim yoktu. Sýfýr noktadaydým. Her çalýþma dalý yeni bir baþlangýçtý. Politikanýn kendisi bir baþlangýçtý. Bütün politik deyimleri yeni yeni öðreniyordum. O yýldan bugüne geçen zaman içinde bu sahada öðrenmediðim hiçbir þey kalmadý. Hepsini kendi öz çabamla öðrendim. Birlikte olduðumuz kiþilerin (benden daha birikimli ve tecrübelilerin) hiçbir katkýsý ve teþviki olmadý. Buraya kadar yýkýlmayacaðýmý, yýllarca da kalsam týkanmayacaðýmý kanýtladým. Bunalýmlarýn, düþüþlerin, kaçýþlarýn ve daha çok çeþitli olumsuzluklarýn ortamýndan süzülüp bu düzeye geldim. Bu sahada her yönüyle bir “ilk”i hedefledim. ölçülerine göre çok ileri bir baþarý olmadýðýný da unutmuyorum Ufak tüfekleri, dolaylý yollardan onlarý saymazsam, birkaç kez ayaðým kaydýrýlmaya çalýþýldý. En yetkili yerlere farklý yansýtýldým. Hiç korkmadým. Kendime güvenimi yitirmedim. Bu tür basitliklerin, feodal-komplocu anlayýþlarýn dik olan baþýmý eðemeyeceklerini, ak olan alnýmý lekeleyemeyeceklerini biliyordum. Beni yenemediler, kendi kendilerini yendiler Bir de tüm tanýþmýþlýklarýna raðmen sahteliklerini ve küçüklüklerini maskeleyerek baðlý olduklarýnýn rolünü oynayanlar ise kendilerine üzülsünler ve aðlasýnlar. Kendilerinin baþkalarýnda anýlmaya vesile olacak hiçbir iz býrakmadýklarýný unutmasýnlar. Soylu duygularýn, büyük yaþamlarýn içinde tehlikeli virüsler olarak yesinler, içsinler ve geçinsinler. Ne roller yaparlarsa yapsýnlar, yüz ifadelerine yapýþmýþ çirkinlikleri tarihin büyük bakýþýndan gizleyemeyecekler. Yaþayan ölüler, köle ruhlular tarihin kutsadýðý arkadaslar arasýnda yer bulamazlar. Bizim yasama akan tertemiz ýrmaklarýmýzdan ayrýþýp kýyýlarda yürüyecekler. Bunlar yazýlý sözler ve güzel baðlýlýklardýr. Daha güzeli ve asýl olaný bunlarý pratikte gerçekleþtirmeyi baþarmaktýr. Bu ikinci adým atýlmadan güzel sözlerin ve baðlýlýklarýn hiçbir anlamý yoktur. Benden beklentisi olan arkadaslarim, kesin yanýlmayacaklardýr. Tekrar vurgulayarak, kesin diyorum: benden kötü haber duymayacaksýnýz. Hangi görev ve sahada olursa olsun, insanlýðýmý baðlayan sözü unutmayacaðým. Baþaracaðým ama sýradan deðil büyük baþaracaðým. En kötü ve en zorlu anlarýmý, en güçlü anlarýma dönüþtüreceðim. Kurþunlarla delik deþik olsam gurur duyarým paramparça edilsem direnirim. Beni onursuz noktaya çekecek hiçbir güç olmayacaktýr. Ve bu dünyada beni yenecek hiçbir güç tanýmayacaðým...