bazen çok seviyorsun, canýndan çok seviyorsun. Hani kelimeler var ya, onlar yetmiyor anlatmaya. Ýçinden koparcasýna, her hücresini, her hücrenle hissetmek istercesine seviyorsun. O kötü olduðunda canýn yanýyor. Hani onun canýný sýkan bir þeyin, yedi sülalesini düzmek istiyorsun. Çok sahipleniyorsun be sanki senin gibi, senden bir parça gibi. Elinden, kolundan çok sahipleniyorsun. Sanki onlardan da yakýn gibi sana. Böyle içinde bir þeyler oluyor onu düþünürken. Kelebekler deðil, hayýr, kelebekler basit kaçar. Tüm amazon ormanlarý tepiniyor göðsünde. Onun sorunlarý, senin sorunlarýn oluyor. Çözmek için öylesine çabalýyorsun ki kendini unutup, onu buluyorsun. Her hücrenle ona ait oluyorsun. Ayný havayý soluduðunuzu bilmek bile, mutlu ediyor seni. Çok seviyorsun gereðinden de çok. Öylesine seviyorsun ki, gel dese, yap dese, gitmeyeceðin yer, yapmayacaðýn þey yok ama bazen bu kadar çok sevsende, gidiyorlar. Gitme diyorsun, gitmemelisin. Olmuyor gidiyor. Herkes gitsin, sen gitme diye yalvarýyorsun. Keþke, keþke hep benimle kalsa, benim kalsa diye dua ediyorsun.Kendine iyi bak diyorsun, yarým kalan nefesinle. Nefesinin diðer yarýsý da, onun ciðerlerinde. Onunla gidiyor öteki yarýn. Sol yanýn, onunla gidiyor, yarým kalýyorsun. Ve, asla geri dönmüyor,dönmeyecek...