Çok uzak diyarlarda kimselerin bilmediði varlýðýndan haberdar olmadýklarý bir ülke varmýþ.Bu ülkenin adý “Kelebekler Ülkesiymiþ”… Ýnsanlarý kelebekler kadar güzel kelebekler kadar sessizmiþ. Hiç kavga etmez suratlarýný hiç asmazlarmýþ.Ülkenin kralý bir gün öðle uykusuna yattýðýnda bir rüya görmüþ. Aslýnda bu gördüðü bir rüyadan çok kabusa benziyormuþ. Yediði yemeðe içtiði suya birisinin zehir koyduðunu bu zehir vücuduna girdikçe benliðini kaybettiðini görmüþ. Bunu yapanýn kim olduðunu öðrenmek istedikçe zehir koyan ellerin ötesinde belirgin olan hiçbir þey seçememiþ. Çýðlýklar atarak yataðýndan fýrlamýþ. Kralýn çýðlýðýný duyan baþ hizmetkar odaya koþmuþ.Gördüðü rüyanýn etkisiyle karþýsýnda baþ hizmetkarý gören kral yemeðine ve içeceklerine zehir koyan kiþi bu olabilir mi diye hizmetkardan þüphelenmiþ.Þüpheleri arttýkça baþ hizmetkara bakýþlarý deðiþmiþ. Bu bakýþlar Kelebekler Ülkesi’nde hiç kimsenin ne anlama geldiðini bilemediði bakýþlarmýþ. Akþam üstü kraliçe özel bir içki hazýrlayýp sarayýn en görkemli balkonunda tek baþýna oturan krala getirmiþ. Kral yýllardýr ayný yastýða baþ koyduðu hasta olduðun zamanlar baþ ucunda ayrýlmayan kraliçeyi gülümseyerek karþýlayacaðý yerde asýk suratla karþýlamýþ. Kraliçe kralýn yüzündeki ifadeden korkmasýna raðmen yine de gülümseyerek elindeki içki kadehini krala uzatmýþ. Ýçki kadehini gören kral elinin tersiyle kadehe vurarak yere düþmesine sebep olmuþ.Kraliçe ne yapacaðýný ne söyleyeceðini bilmeden korkuyla aðlayarak odasýna koþmuþ. Kraliçenin aðladýðýný gören vezirin karýsý kraliçeye ne olduðunu sormuþ.kraliçe o kadar üzgünmüþ ve krala o kadar kýzgýnmýþ ki, kendisinin nasýl olduðunu merak eden vezirin karýsýnýn gülümseyen yüzünü görünce, kendisinin göz yaþlarýyla alay ettiðini düþünmüþ.Ona baðýrarak odasýný terk etmesini söylemiþ… Þüphe, güvensizlik ve intikam duygusu önce sarayýn etrafýný sonra da Kelebekler Ülkesi’nin tamamýný sarmýþ… Arýk Kelebekler Ülkesi’nde gülen insan yüzü görmek mümkün deðilmiþ.Gülmeyen yüzler, þüphecilikleriyle kavgalar çýkarmaya, birbirlerine eziyet etmeye baþlamýþlar.Gök Tanrý Sug, insanlarýnýn durumunu gördükçe kahrolmuþ… Bir gün bu duruma ‘bir dur ‘ demek için ülkenin kralýný huzuruna çaðýrmýþ.Kral önce Kelebekler Ülkesi’nin bu hale neden geldiðini bilmediðini söylemiþ. O zaman Gök Tanrý Sug, insanlarýn bu hale ilk ne zaman gelmeye baþladýðýný sormuþ. Kral, gördüðü rüyayý hatýrlamýþ. Tanrý Sug’a rüyasýný anlatmýþ. Tanrý Sug, “Gördüðün rüyayla kendi benliðini yok ettin.Benliðinle birlikte ülkenin mutluluðunu da…” demiþ Ve karla halkýný eski durumuna döndürmesi için yalnýzca üç gün süre vermiþ. Ülkesine dönen kral, insanlarýnýn eski durumuna dönmesi için uðraþmaya baþlamýþ. Ancak, sürenin üç gün olmasý nedeniyle bu uygulamalarý biraz sert ve acýmasýzmýþ.Durum iyi olacaðý yerde daha kötüye gitmiþ. Gök Tanrý Sug, Kelebekler Ülkesi’nin durumuna o kadar üzülmüþ ki!... Üzüntüsünden aðlamaya baþlamýþ. O aðladýkça sular altýnda kalan Kelebekler Ülkesi’ndeki insanlar zor durumda kalmýþ.Ne canlarý gibi sevdikleri bahçeleri ne birbirleri için kavga ettikleri mallarý ne de düþmanca besledikleri kinleri kalmýþ. Çünkü ülkelerinin yok olmak üzere olduðunu görüyorlarmýþ. Yaptýklarý hatalarý anlamýþlar anlamsýna ama deðiþimi saðlamak için yapacak hiçbir þeyleri yokmuþ.Gök Tanrý Sug, istese de gözyaþlarýný durduramýyormuþ zaten!... Tanrý Sug’un durumuna çok üzülen diðer tanrýlar bu olayýn unutulmamasý ve bir daha böyle bir þeyin yaþanmamasý için bütün kelebekleri çok güzel, güzel olduklarý kadar da ömürlerini kýsa yapmýþlar… “Bütün mutluluklar geceyle birlikte yüreðimize dolsun, gözlerimizdeki sevgi bu hikayedeki sihri bulmamýzda ýþýk olsun.Dileðim odur ki!... Yaþadýðýmýz hayat bir kelebeðin ömrü kadar kýsa, deðiþimi kadar yanýltýcý olmasýn…”