ŞİİRLER

Günün birinde bana telefon actiginda
“Gülpembe“ adli sarkiyi okudugunda
ne mutlu olmustum bilmezsin o anda
Sen gelirsin aklima, o sarkiyi duydugumda
Hele benimle bu sarkiyla dans ederken
Sevgi dolu gözlerinle bana bakarken
Ve yüzün mutluluktan isildarken
Kulagima defalarca bu sarkiyi fisildarken...

Ve ben...

Dünyanin en mutlu insani idim
Inan ki kollarinda ölmek isterdim
Sevincden aglamamak icin cok dirindim

Sarkinin hic bitmemesini dilerdim
Kac gün kac gece gecti canim aradan
Hala o sarki cinlar kulagimda durmadan
Yapamiyorum o güzel ani hatirlamadan
Unutamam o dansi, göc etsem de dünyadan

Ve anladim ki...

Seni ne kadar cok sevdigimi
Sirf senin olmayi istedigimi
Senden baskasini görmedigimi