ŞİİRLER

AH… ULAN HAYAT
Kahrolsun bu hayat
Yitirsin artık
Kollarını
Bıraksın gökten

Darağacına asmaktan vazgeçsin
İpleri teker teker
Yakıp kül etsin
Bıraksın artık bu hayat

Ayrılık insanın
Yalnızlık ise bütün hayatın
İnsanlar duyun beni
Bırakın beni bırakın yalnızlığa

Sevmek ne zor işmiş be hayat
Yalnızlık ondan da betermiş be hayat
Sevmeyi unuttum bir kere
Artık istesem bile sevemem

Sevmek ile sevilseydi bir kere
Her insan sevilirdi
Sevilseydi yalnızlığa itilmezdi
Ah… ulan şerefsiz hayat neden buldun beni
Neden sevdirttin beni?

Şimdi darağacına giderken
Kendim geçirirdim ipi boynuma
Kendim bırakırdım karanlığa
Hayat. artık anlamsız oldu bir kere
İstese de anlamını tekrar alamaz