| |
|---|
 |
Kimden:
(.devrim.)
11.02.2010 02:40:35
Kime:
garibin dünyasi
|
|
Yelkenleri toplayıp limandan ayrılma vaktin gelmiştir artık.Bilirsin ki ne deli dalgalar,ne fırtınalar,ne girdaplar beklemektedir seni.Korkarsın gitmeye,bir köşesine sığınırsın limanın.kabullenmesen de artık
HERŞEY BİTMİŞTİR..
İŞTE SON BUDUR..
......Hüzünlüsündür..Bir türlü kabul etmek istemezsin bittiğini..Gözlerinin içine bakıp seni seviyorum demesini beklersin.Ama bir rüyadır bilirsin o sözler hiç çıkmayacaklardır o dudaklardan.yine de
BEKLERSİN..
İŞTE UMUT BUDUR..
.......Gururlusundur.istenmediğin yerde durmazsın.An gelir gitmeden önce ne olur bitmesin dersin.Dudaklarından dökülen kelimelere sen bile şaşırırsın.Oysa o,yüzüne bakıp
SADECE GÜLÜMSER..
İŞTE ACI BUDUR..
.......Ondaki sıcaklığı,içtenliği kimsede bulamayacağını düşünürsün...Kimsenin onun gibi gülüp,onun gibi konuşamayacağını....ve kimseyi onun kadar sevemeyeceğini bilirsin.
KAHREDİP BAŞINI ÖNÜNE EĞERSİN..
İŞTE HÜZÜN BUDUR..
Nefes bile alamaz bir haldesindir.Nereye baksan onu görürsün,daralır için.Birkaç saatlik derin bir uykuya hasretsindir.Bilirsin ki gözlerini kapatsan da terk etmeyecektir hayali...ve o anda
BIRAKIRSIN GECENİN KOLLARINA KENDİNİ..
İŞTE HUZUR BUDUR..
Ondan gelecek tek bir haberi beklemektesindir umutsuzca,bitkin bir halde.Beklemek artık ölümden farksızdır senin için.ve artık ölüm fikri bile garip değildir sana.
AMA YA GERİ DÖNERSE DİYE ÖLEMEZSİN BİLE..
İŞTE SABIR BUDUR..
Hayatın devam ediyordur,ETMEK ZORUNDADIR.Sevgin ve hayallerin gibi herşey yarımdır,hep bir yanın eksik ve onsuz.Yüreğin eskisi gibi heyecanla çarpmayacaktır artık.ve başka aşklarsa asla seni kandıramayacaktır.O başkalarıyla mutluluk peşinde koşsa bile SEN YİNE DE VAZGEÇMEYECEKSİNDİR..
İŞTE AŞK BUDUR..
 |
|
|
Kimden:
(.devrim.)
20.11.2008 02:04:16
Kime:
garibin dünyasi
|
|
.KÜÇÜĞÜM SEN DE ÖLME...
Aynı sokakta oturuyorduk. Her gün başka bir kızla gelirdi eve. Herkes onun hakkında farklı şeyler söylerdi. Fakat kimse gerçeği bilmezdi. Kirli sakalları vardı. Kahverengi gözlü, kumraldı.
Hiç kimseyle konuşmaz, sadece gelip geçerdi. Bir gün onunla yolda karşılaştık. Çok güzel bir yüzü vardı. Bana baktı ve gülümsedi. Şaşırdım…! Ama yine de onu sevmemeye çalıştım. Fakat o çok farklıydı. Gece boyu lambası yanardı. Bazen uyumak yerine onun evini seyrederdim. Onu sevmediğim halde onun her şeyi ile ilgilenirdim.
Bir gün yine kendimi onu gözetlerken buldum. O an anladım ki hep kendimi kandırmışım. Ben ona çoktan aşık olmuşum bile…
Artık o eve gelmeden uyumaz oldum. Herkes onun kötü olduğunu söyleyince onu savunuyordum. Geçen gün yine onu yolda gördüm. Bana göz kırptı. Yanımdan geçerken onu çağırdım. “Acelem var KÜÇÜĞÜM” dedi bana. Eve gidip saatlerce ağladım. Karar verdim. Ne olursa olsun ona onu sevdiğimi söyleyecektim. Yolunu bekledim. Bir gün gelirken onu gördüm. Peşine düştüm. Eve girdi. Biraz bekleyip kapıyı çaldım. Kapıyı açıp “Ne var KÜÇÜĞÜM?” dedi. Ne yapacağımı şaşırmıştım. Adını bile söyleyemeden “SENİ SEVİYORUM” dedim. Gülümsedi, cevap vermedi. Çok utanmıştım. Konuşamadım ve hemen dışarı çıktım. Sonra 1 ay boyunca onu görmemek için sokağa çıkmadım.
Bir gün kızlarla evde konuşurken mahalleye bir ambulans geldi. Onun evinin önünde durdu. Şaşırdık. Hemen dışarı fırladım. 3-5 dakika sonra görevliler onu sedyeyle dışarı çıkardılar. Önümden geçerken “ben de seni, KÜÇÜĞÜM” dedi ve gözlerini yumdu…
Herkes bana bakıyordu. Ağlayarak koşmaya başladım. Göz yaşlarım durmadan akıyordu. Eve geldiğimde annemler ondan bahsediyordu. Ailesi yokmuş. Kendi gayretleriyle bu yaşa gelmiş, okumuş. Sevdiği bir kız varmış. Ailesi vermeyince kız evden kaçmış. Bir hafta sonra kız ölmüş. Kimi sevdiyse ölmüş. Çok acı çekmiş. İntihar edip hastaneyi aramış. Polisler geldiğinde evinin duvarında “KÜÇÜĞÜM” yazısını bulmuşlar. “KÜÇÜĞÜM, sen de ölme…” yazıyormuş…
“KÜÇÜĞÜM, SEN DE ÖLME…”
|
|
|
|
Kimden:
(.devrim.)
11.11.2008 12:43:52
Kime:
BOZO-21-21
|
|
...KÜÇÜĞÜM SEN DE ÖLME...
Aynı sokakta oturuyorduk. Her gün başka bir kızla gelirdi eve. Herkes onun hakkında farklı şeyler söylerdi. Fakat kimse gerçeği bilmezdi. Kirli sakalları vardı. Kahverengi gözlü, kumraldı.
Hiç kimseyle konuşmaz, sadece gelip geçerdi. Bir gün onunla yolda karşılaştık. Çok güzel bir yüzü vardı. Bana baktı ve gülümsedi. Şaşırdım…! Ama yine de onu sevmemeye çalıştım. Fakat o çok farklıydı. Gece boyu lambası yanardı. Bazen uyumak yerine onun evini seyrederdim. Onu sevmediğim halde onun her şeyi ile ilgilenirdim.
Bir gün yine kendimi onu gözetlerken buldum. O an anladım ki hep kendimi kandırmışım. Ben ona çoktan aşık olmuşum bile…
Artık o eve gelmeden uyumaz oldum. Herkes onun kötü olduğunu söyleyince onu savunuyordum. Geçen gün yine onu yolda gördüm. Bana göz kırptı. Yanımdan geçerken onu çağırdım. “Acelem var KÜÇÜĞÜM” dedi bana. Eve gidip saatlerce ağladım. Karar verdim. Ne olursa olsun ona onu sevdiğimi söyleyecektim. Yolunu bekledim. Bir gün gelirken onu gördüm. Peşine düştüm. Eve girdi. Biraz bekleyip kapıyı çaldım. Kapıyı açıp “Ne var KÜÇÜĞÜM?” dedi. Ne yapacağımı şaşırmıştım. Adını bile söyleyemeden “SENİ SEVİYORUM” dedim. Gülümsedi, cevap vermedi. Çok utanmıştım. Konuşamadım ve hemen dışarı çıktım. Sonra 1 ay boyunca onu görmemek için sokağa çıkmadım.
Bir gün kızlarla evde konuşurken mahalleye bir ambulans geldi. Onun evinin önünde durdu. Şaşırdık. Hemen dışarı fırladım. 3-5 dakika sonra görevliler onu sedyeyle dışarı çıkardılar. Önümden geçerken “ben de seni, KÜÇÜĞÜM” dedi ve gözlerini yumdu…
Herkes bana bakıyordu. Ağlayarak koşmaya başladım. Göz yaşlarım durmadan akıyordu. Eve geldiğimde annemler ondan bahsediyordu. Ailesi yokmuş. Kendi gayretleriyle bu yaşa gelmiş, okumuş. Sevdiği bir kız varmış. Ailesi vermeyince kız evden kaçmış. Bir hafta sonra kız ölmüş. Kimi sevdiyse ölmüş. Çok acı çekmiş. İntihar edip hastaneyi aramış. Polisler geldiğinde evinin duvarında “KÜÇÜĞÜM” yazısını bulmuşlar. “KÜÇÜĞÜM, sen de ölme…” yazıyormuş…
“KÜÇÜĞÜM, SEN DE ÖLME…”
|
|
|
Kimden:
(.devrim.)
30.10.2008 09:44:06
Kime:
(.devrim.)
|
|
Severek ayrıldım senden,
Sevmedim ayrılığı hiç bir zaman,
Seni ne kadar sevdi isem
Ayrılıktan o kadar nefret ettim.
Severek ayrıldık kavga edemedik
Denedik birbirimiz kıralım
Biraz nefret katalım istedik.
Bir kırgınlık belki kolaylaştırırdı
Hasret denen zulmu kabul etmeyi.
Olamadık kırıcı, haykıramadık sessizce
Ne kötüsün demeyi.
Allaha emanet ederek ayrıldık
Sanki sonra tekrar kavuşacakmış gibi.
Belli mi olur
Kaç sefer denemiştik bunu da becerememiştik.
Kendimizi kırdık, kendimizi incittik,
Kendi kendimizi idam ettik.
Hala son nefeste bile
Karşımdaki üzülmesin diyecek kadar insandık.
Biliyorum ki sevenler kavuşmaz,
Biliyorum ki aşk
Sadece kavuşamayanlar için,
Sevende sevilende vefa olsa bile
Aşkta vefa yok! |
|
|
