   Kıyısına tutunamadığım sevda dalgasına yenik düşüp,
köpüğünde kaybolup, sahiline atıldığım,
üzerinde martıların uçuştuğu, güneş sıcağının kavurduğu,
göz kapakların kapandığı,vücudun tümden uyuştuğu
üşüyüp titreyen bedenin kanı çekilmiş,
şaşkın bakışlar, çaresizlik içinde çırpınışlar,
duyulmayan.! karşı dağlara çarpıp gerisince dönen haykırışlar,
bitmişliğin tükenmişliğin itilmişliğin, sorgusuz suallerde öylesine kalakalmışlığın
yalnızlığın hepsinden öte korkunun acı yüzünü
damarlarında, tüm hücrelere kadar hissetmenin,
acizlik içinde küçülmenin, darmadağın düncelerin
Güneşin uğramadığı soğuk üşüten,
gündüzüde gecesi gibi karanlık olan
göremedğin nemli dört köşe beton duvarlara
acısı yüreğinde dinmeyecek, hiç bitmeyecek "esaretin"
tekerrür edercesine yaşanmışları,
yeniden yaşamaya başlamanın
bunca verilmiş söze rağmen,yenik düşüp damlalarını yüreğine akıtarak ağlamanın,
birer birer kaybolan hayallerin düşlerin umutların hislerin duyguların,
bu kadar olumsuzluklara rağmen, hayatta kalmanın var olmanın nefes alabilmenin, hissetmenin
yeni bir hayata,yeni bir güne” merhaba “demenin
ölmedim yenilmedim bende “varım”
bunda da bir hikmet” var diyerek
“ YARADAN” a şükretmenin zamanı dır.
|
