Sadece Bir Hayatımız Var ve Biz Özenle İçine Ediyoruz Üç Günlük Dünyada Her Gün Canımızı Sıkıyoruz Beş Para Etmez İnsanlar İçin Ömrümüzü Tüketiyoruz Yedi Kat Ele Yaranmak İçin Kendimizden Ödün Veriyoruz Dokuz Köyden Kovulucaz Die Doğruyuda Konuşamıyoruz Oysaki Bir Kahve Yapsak Kırk Yıl Hatırı Sayıcak Güzel İnsanlar Var Azla Cebeleşirken Çok Olanı Kaçırıyoruz Biz Olduk Olalı Kahrolası Bu Matematiği Bir Türlü Çözemiyoruz..!
Susmayı öğrendim çok konuşanlardan... Alçak gönüllü olmanın erdemini tattım çok bilmişlere inat...Gerçekten bilenlerin az konuştuğuna şahit oldum sessizce... Her yaşananın sadece bir deneyim olduğunu kavradım...Değmeyenlere çok anlam yüklemenin ruhuma verdiği zararı keşfettim... Kendim olmayı seçtim başkalarından alınmış parçalardan oluşmayı değil... kendi hayatlarını YÖNETEMEYENLERİN diğer hayatlara müdahelelerine güldüm sadece!!... Kokuşmuş zihniyetlerin yalan gülümsemelerin içinde yer almaktansa uzaktan onlara seyirci kalıp İNSANLIĞIMI korumayı öğrendim.. Varlığımı hakedenleri hayatıma dahil etmeyi' haketmeyenlere HOŞÇAKAL demeyi' Bu uzun yolda yalnız yürümeyi öğrendim..
