Gül yüzünden ayrı cânâ âh u zâr etsem gerek Eşk-i ceşmimle cihânı lâle-zâr etsem gerek Mihnet ü derd ü belâ gam ihtiyâr etsem gerek Gönlümü zülfün gamından bî-karâr etsem gerek Ol perişânlıkda aklı târumâr etsem gerek
A sevgili! Gül yüzünden ayrı düşünce ah vah etmekten kendimi alamıyorum.
Gözümden akan kanlı yaşlarla cihan bağını kızıl lale bahçesine döndüresim geliyor.
İçimden, eziyetler, dertler, belalar ve gamları istemek geçiyor.
Gönlümü senin zülfünün ayrılığıyla dur duraksız bir divaneye döndürmek istiyorum.
Velhasıl bunca perişanlık arasında aklımı tarumar etmeyi arzuluyorum...
