Bir zamanlar adını gülüşümle anardım,
Şimdi sessizliğe sığınıp susuyorum.
Ne kızgınlığım kaldı ne de hesabım,
Sadece biraz kırgınım, biraz yoruluyorum.
İnsan en çok değer verdiklerine kırılırmış,
Bunu senden öğrendim.
Kalbimde kalan iz geçer belki bir gün,
Ama bıraktığın boşluk hep seninle büyüdü... 🥀 |
