Artık çıkmıyorum istiklale Sabahları Fatma hanım uyandırıyor Helva,ekmek,çay bana onlar bakıyor Odanın halı perişan ben perişan kimse yok işime karışan Ara sıra balkona çıkıyorum Fesleğenler kuruduğunda ocaktı ben baharı bekliyorum Ne olduğunu bilmediğim bir umudum var hala Gözüm şişelere takılıyor becerebilseydim ne ala Bu günlerde böyleyim ben yas denen şiirdeyim Bir köşede gülüşün var sırtımda kanlı bıçağın Hiç bir zaman duyamayacağın duysan da anlayamayacağın Bir çığlıkta Sana birikiyorum....
Yüreğimin kıyısına vurdu minicik bir dalga Susmalıydım, tutamadım kendimi Bir canım var feda etsem, sevdamı bilemezsin Bir acım var anlatsam, önünü göremezsin Herkes unuttu gitti, ben de unuttum herşeyi Bari, bari sen unutma beni
