Vazgeçtim. Beni iten ellerin þefkatine artýk muhtaç deðilim. Bir zamanlar içimi kanýrtan ne varsa bir o kadar önemsiz görünüyor þimdi gözüme. Karþýlýksýz býraktýðýn bütün duygularý, bütün iyi niyetleri, bütün çabalarý rüzgâra býraktým nereye gittiklerinin bir önemi yok. Yarattýðýn uçurum kadar derin deðil, öylesine bir tebessüm olarak kaldýn yüzümde. Deðiþiyorum. Þimdi ne bir beklentim var kimseden ne de bir þeyler verme hevesim. Kýrgýn, kýzgýn ya da küskün deðilim. Tüm kavgalarýmla kendi kendime barýþ ilan ettiðim yerdeyim. Anlamsýz kavgalarýn tarafý olmaktan vazgeçtim. Öylece býrakýp herkesi olduðu yerde, kendime giden yolun keyfini sürmekteyim. Deðiþiyorum. Kendi kýyýma çekildim, iyileþiyorum. Deðiþiyorum...