Kendimden özür diliyorum, Kendi sesimi susturdugum, Kalbimin fýsýltýlarýný duymadýgým günler için. Baskalarýnýn gölgesinde üsürken, Kendi günesimi dogurmaya üsendiðim anlar icin. Yorgun omuzlarýma, Tasýmam gerekmeyen yükler yükledigim, Ve “dayan” deyip sustugum zamanlar icin. Simdi biliyorum, En cok kendime borcluyum sevgiyi, En cok kendime borcluyum affý. Bugün, Kendime sarýlýp fýsýldýyorum: “Artýk buradayým… seni býrakmayacagým Sevo.”