'Ben artýk kimsenin yolunu beklemiyorum... Herkes olmak istediði yerde, olmayý hak ettiði hayatý yaþýyor. Kim üzüntüden kahrolmuþ, kim piþmanmýþ ya da kim ettiklerinin bedelini ödemiþ yahut ödememiþ umurumda deðil. Uðruna kafamý yorduðum, kalbimi kýrdýðým her konu için fazlasýyla piþmaným. Sevmekten yorulmak ya da býkmak falan deðil bu. Ama yanlýþ nsanlar için güzelim duygularý mahvetmekten vazgeçiþ diyebilirim. Dedim ya, artýk kimsenin yolunu beklemiyorum. Yaþadýðým her anýdan bir þeyler öðrendim. Artýk önceliklerim deðiþti. Kimsenin burnunu kaldýrmaya, kimseyi olmaz yapmaya, kimseyi göklere çýkarmaya gerek yok. Ben artýk herkese hak ettiði gibi davranmayý öðrendim. Yeþillenmeye gönlü olmayan bahçelere su vermekten vazgeçtim...