Baba onbir yıl cephede yattı Oğlu büyüdü de askere gitti Hasretlik, canların canına yetti Baba oğul sabır taşı oldular
Oğul alay sancaktarı olunca Babası Dumlupınar’a gelince Tesadüfen birbirini bulunca Baba oğul kader deyip güldüler
Karanlığı top sesleri boğarken Yağmur gibi gökten kurşun yağarken Yön şaşırmış güneş tersten doğarken Baba oğul gök kubbeyi deldiler
Mavi gözlü dev adamı gördüler Baba oğul sırt sırtına verdiler Bir mermiyle iki düşman vurdular Baba oğul ölmek için geldiler
Kurşun deldi matarayla ibriği Börtü, böcek ağaçtaki yaprağı Üzerinde yürünülen toprağı Baba oğul namus-u ar bildiler
Vatan aşkı ile dolup taşana Vura, vura cepheleri aşana Halka güven verir iken düşmana Baba oğul korkuları saldılar
Puştlukların görülmemiş varlığı Gelip bozdu memlekette dirliği Çok sürmedi baba oğul birliği Baba oğul ölümlere daldılar
Oğlunu bulmuşken baba vuruldu Oğlu babasına hemen sarıldı Boş bulunup yaratana darıldı Baba oğul sitem ile doldular
‘’ Hedefiniz ak denizdir ileri’’ Mustafa Kemal’in yiğit erleri Gelmişti vermenin zamanı ser-i Baba oğul ölümü hak kıldılar
Sakarya’da baba can şehit oldu Oğlu ta Afyon’dan İzmir’e geldi Kahpenin kurşunu oğlunu buldu Baba oğul gül misali soldular
Tanı dedeni, öğren atanı Unutma Yiğit’im yerde yatanı Ölümüne savundular vatanı Baba oğul vatan için öldüler… |