Mutluyum.... Çünkü yol yakýnken dönüþlerim var. Huzuruma þaþýrmayýn! Çünkü yarý yolda duranlardan koþar adým gitmiþliðim var... Kýzmayýn aþktan caymýþlýðýma, Benim karþýdan tanýmama gibi bir özrüm var.. Gelsin hayat bildiði gibi, Elinde ne varsa hayata dair, Ötesi hiçbir þey ya da vesair... Hani demiþ ya þair, ''Mutluluðu sende bulan senindir'' gerisi MÝSAFÝR... Hevesleri,beklentileri, erteledikleri, kursaðýnda kalmýþ kelimeleri,kaçýrýlmýþ bakýþlarý, gizledikleri, bitirilmemiþ mektuplarý,susuþlarý ve istemsiz veda ediþleriyle tamamlanmamýþ bir cümledir insan.