HİKAYELER

Bir sultan, yanına tecrübesiz ve cahil bir köle alıp gemiye bindi. Köle daha önce hiç gemiye binmedi­ği gibi, denizi de görmemişti. Gemi yola çıktı. Köle ağ­lamaya sızlanmaya, korkudan tir tir titremeye başladı. Onu sakinleştirmek için çok uğraştılar. Ancak bir türlü yapamadılar. Sultanın keyfi kaçtı. Herkes kölenin bu hâli karşısında çaresiz kaldı. Derken yolcular arasından bir yolcu öne çıktı. Belli ki, akıllı bir adam idi. Sultanın huzuruna gidip:
“İzin buyurun, ben onu susturayım” dedi. Sultan:
“Ah, ne büyük bir iyilik etmiş olursunuz" diye ce­vap verdi.
Bunun üzerine adam, “Köleyi denize atın!" emretti. Tuttular köleyi denize attılar. Zavallı köle suya bir kaç kez battı çıktı. Sonra saçından yakalayıp onu gemiye geri çıkardılar.
Köle, gemiye çıkar çıkmaz sustu. Gidip bir köşeye oturdu ve daha hiç ses etmedi. Herkes, hele sultan, bu işe çok hayret etti.
Adama sordular: “Bu işin hikmeti nedir?”
Adam, şöyle cevap verdi:

“Sultanım bu köle hayatında hiç suya batmamıştı. O sebeble geminin üzerinde olmanın ne büyük bir nimet olduğunu anlayamıyordu. Onu tutup suya attılar. An­ladı ki, gemide olmak çok kıymetli bir şey imiş.
İşte huzur ve saadet de böyledir. Bir felaketi tatma­yan onlara sahip olduğunu farkedemez, kıymetlerini bilemez.”