HİKAYELER

MASAL BU DOSTUM ÇOK YORGUN

Adım gül dalında diken olsaydı keşke. Ateş olsaydı, direnç, ışık olsaydı ‘şimdiki halimde.’
Ama üzgünüm. Ben geçmişim bile değilim.

Mazimi özledim. Bir yanım Anne sevgisinden sıcaktı, öbür yanım karda oynardı.
Evlerimiz vardı, nice dallı çiçeklerimiz.Ve her yan özgürdü, bir başına kavgasız, küfürsüz, hilesiz. Her şeyimiz vardı, ölüm bile bizden yanaydı.Babalarımız bize geyik avlardı, yasak değildi, sırtı kar tavşanlar tarlada havuç bırakmazlardı.Hele kurt avı yok mu? Kurtları sevmem, haindirler, yalnız gezerler, güçlüdürler.Ama sonunda avcıya yenik düşerler.Şimdi onların hiç biri yok artık. Belikli hayvanlar bile ürkmüşler. Onla da bizi bırakıp gitti, birer birer. Bize sırt çevirdiler. ADİL OLMAYAN MERMİYE KÜSMÜŞLER.
Masal bu dostum masal sonsuzluk ülkesinden öldüren bir masal.

Sevdası yüreğini aşmış bir dost……


Mesut keskin van