ŞEHİR EFSANELERİ

Anadolu’nun orta vilayetlerinden bir köyde,

yavaş yavaş güneş batmaya hava kararmaya

başlar.

Karanlık iyice çöker köyün üzerine.

Evlerden birinde bir kadın ve adam yatma hazırlığı

yapmaktadır.

Erken yatıp yarın sabaha, güneş ışığına erken
uyanılacaktır.
Adam üzerini değiştirir, yatağına yönelir.

Evin penceresinden karanlık bahçeye vuran

ışıkta ağaçların arasında bir gölge belirir.

Kadın pencereden dışarı bakar ve gülümser.

Kadının sevgilisi bahçededir. . .

Tam sözleştikleri gibi, sözleştikleri saatte ve yerde

adam onu beklemektedir.
Kadın kocasının uyumasından emin olunca,

sessizce yataktan kalkar, üstünü giyer …

Ve pencereden aşağıya atlar.

Başka bir adam için,

kadın kocasını terk eder.

Koşarlar iki sevgili….. kaçıyorlar.

Tarlaları , ovaları aşarlar…..
Anadolu’da bir köy nasıl koşmasınlar ki.

Arkalarından onları kovalayacak onca şey vardır.

Namus belası, Töre cinayetleri, yoksulluk, cefa, korku.

Arkalarında bunlar varken nasıl durabilirler.

Köyden uzaklaştıklarına iyice emin olunca soluklanmak için dururlar.
Kadın duraksamayı fırsat bilip nefes nefese der ki :

‘Evden çıktığımdan beri, ayakkabımın içinde bir şey var beni rahatsız ediyor’

çıkartıp bakar ki…..

ayakkabısının içinde bir tomar para!!!!!
Kocası her şeyin farkında.

Biliyor ki gidecek,

‘Beni terk edecek ama bunca yıl çorbasını içtim,

çamaşırlarımı yıkadı, ütüledi. Bana emeği geçti’

YABAN ELDE MUHTAÇ OLMASIN DİYE ! ! !

O Yoksul köylü

bütün parasını başka bir adam için kendisini terk eden

karısının, giderek kendinden uzaklaşan adımlarını

attığı ayakkabısının içine koydu.
O güzel insanı,
O onurlu davranışı sergileyen,
O terk edilen adamı

HEPİNİZ TANIYORSUNUZ …..


Çünkü O
Bir dizesinde bize yürekten seslendiği gibi
Uzun ince bir yoldaydı ve gidiyordu gündüz gece …
Şimdi sorarım size
Bu memlekete töre cinayetleri, kadına karşı uygulanan şiddet mi yakışır yoksa,
Aşık Veysel gibi hayatında hiç kitap okumasa, OKUYAMASA bile …….
KİTAP GİBİ HAYAT YAŞAYAN ADAMLAR MI YAKIŞIR?