|
29.01.2010 09:46:47
O Kadar İnce Çizgilerde Yaşıyoruz Ki
Ölüm bize mutluluktan daha yakın
Öyle şeylere bel bağlıyoruz ki
Onların sahibi biz değiliz
O kadar köle ruhluyuz ki
Ruhumuzu bedenden azada cesaretimiz yok
Öyle sevme özürlüyüz ki
Kendimizi bile sevmiyoruz
Ve o kadar gururluyuz ki
Bunların hiçbirini kabul etmiyoruz!
Senin gemilerin var biliyorum
Okyanuslara açılır kasırgalarla boğuşursun
Çok uzaklara gitme ama
Bir gün yorulursun
İşte o gün bilki limanın ben olurum
Rotanı bana döndür ve gel yeter
Yeter çok beklettin
Ben bilki sonbahardayım
Ve senden çok uzaktayım
Sen verdiğin sözleri gezdiğimiz yolları
Ve hatta bildiğin tüm rotaları unut gitsin
Yalnız gemilerle bana gel
Çünkü çiçekler dalında gemiler limanında güzeldir
Gün gelir ağlarsın
Göz yaşın bir damla akmadan.
Kahkahalar atarsın gün gelir,
Ağzını hiç açmadan.
Haykırırsın içindekileri ama,
Yanındaki bile duymaz sesini.
Bakarsın gözünü hiç ayırmadan
Görmezsin ne geçse yanından.
Sonra bir an gelir,
Nefes alırsın yaşayamazsın,
Yaşarsın ama anlamazsın, anlamazsın……
Ekleyen/Kaynak: Humanist*
Bu bölüme Siir ekleyebilirsiniz. Siir eklemek için
tıklayın
Henüz yorum eklenmemiş
|
O Kadar İnce Çizgilerde Yaşıyoruz Ki!!